12 kmPollença
Historische stad op korte rijafstand, mooi contrast met de natuur van het moerasgebied en de vogelsfeer.
Parc Natural de s’Albufera laat een vlakker en ingetogener gezicht van Mallorca zien. Achter de baai van Alcúdia ligt een waterrijk landschap met kanalen, moeras, rietvelden, lagunes, zoutbeïnvloede zones en duinnatuur. Hier worden het tempo bepaald door de waterstand, de vogels en de wind in het riet.
De paden kunnen te voet of per fiets worden gebruikt, en het park heeft zowel observatiepunten als vogelkijkhutten. Het is een plek waar een verrekijker zinvol is, maar waar je ook zonder soortenlijsten iets hebt aan het volgen van de kanalen en het letten op bewegingen in het riet.
s’Albufera voelt vandaag de dag vredig aan, maar het landschap is ook getekend door menselijke pogingen om het water te sturen. Dijken, bruggen en kanalen zijn niet alleen praktische toegangsroutes; ze zijn sporen van ontwatering, landbouw en later natuurbeheer. Daardoor voelt een tocht hier en daar als een natuurwandeling over oude ingenieurssporen.
De toegang verloopt via Pont dels Anglesos, en bezoekers moeten in het ontvangstcentrum een vergunning ophalen. De regels van het park leggen de nadruk op rust, gemarkeerde paden en respect voor het wildleven. Eten hoort niet thuis in de vogelkijkhutten, en honden en andere huisdieren mogen niet mee.
Pont dels Anglesos, “de Engelse brug”, is het concrete herkenningspunt voor de hoofdingang tot Parc Natural de s’Albufera bij Ma-12 in Playa de Muro. Vanaf hier ga je verder te voet of per fiets; gewone auto’s mogen het park niet inrijden.
Er kan geparkeerd worden bij de ingang of langs de wegen bij de nabijgelegen urbanisaties. In het park moet de gratis bezoekersvergunning worden afgehaald bij de receptie, die kortere openingstijden heeft dan het moerasgebied zelf.
De vogelhutten in s’Albufera zijn gemaakt voor het stille deel van de natuurbeleving: verrekijker, camera en een zachte stem. Hier kun je beschut zitten en uitkijken over het wetlandsgebied zonder de vogels te verstoren.
Het park heeft gemarkeerde routes met kleuren en nummers, en in de observatoria zijn illustraties van veelvoorkomende vogels te zien. Eten hoort niet thuis in de hutten; ze werken het best als kleine rustplekken voor geduld.
