20 km32 kerken in het Dekanaat Varde
Linkt hierheen: handmatig aan deze plek gekoppeld als relevante verdere lectuur.
Ansager Kerk ligt dicht bij het plein, hoog genoeg om nog steeds als herkenningspunt in de stad te dienen. Van buiten zijn het vooral de muren die het de moeite waard maken om even stil te staan: de oudste delen bestaan niet alleen uit graniet, maar ook uit okerbruine zandsteen uit de streek. Dat geeft het gebouw een donkerder, meer aardse uitstraling dan veel andere dorpskerken.
Kijk omhoog naar de spits. Daar staat de Nørholmse kraanvogel als windwijzer, een zichtbaar spoor van de band met Nørholm en de familie Teilmann. Het is een klein detail, maar juist daardoor is de kerk makkelijk te herkennen: Ansager heeft niet alleen een spits, maar ook een vogel bovenop.
In de kerk liggen de tijdslagen dicht op elkaar. De romaanse doopvont staat samen met een renaissancepreekstoel, bewaard gebleven heiligenbeelden van een ouder altaarstuk en fresco’s in de torenruimte. Het altaarstuk bevat het schilderij van de opwekking van Lazarus, dat een eigen kleine plaats heeft in het verhaal van de kerk.
De kerk is nog steeds in gebruik, dus kerkelijke handelingen gaan voor op gewone bezoeken. Fotograferen is toegestaan, maar niet tijdens de diensten. Het meest typische aan Ansager is misschien juist de combinatie van aardkleurige muren en een kraanvogel in de wind.
In het midden van het altaarstuk uit 1839 bevindt zich het schilderij van Caspare Christina Juliane Ulrikke Preetzmann van de opwekking van Lazarus, geschilderd in 1838. Christus staat bij het graf met de hand geheven naar Lazarus in doodskleed, terwijl Marta, Maria en de getuigen zich rond het wonder verzamelen.
Het schilderij is bijzonder, omdat het tegenwoordig het enige bekende werk is van Preetzmanns hand. Ook het kader is het bekijken waard: Egyptisch geïnspireerd classicisme met lotuszuilen, fronton en palmbladeren.
