Bejsnap Kerk ligt hoog op het noordelijke deel van het kerkhof, en de ervaring begint haast het best vanuit het zuiden. Hier opent het landschap zich, en de kleine bakstenen kerk steekt duidelijk af tegen het open land in plaats van zich te verstoppen achter bebouwing.
Het kerkhof is op verschillende manieren begrensd, afhankelijk van de richting: beukenhagen aan west-, noord- en oostzijde, terwijl de zuidzijde een muur en uitzicht heeft. Dat maakt de plek gemakkelijk leesbaar als een kleine kerk die nog steeds direct verbonden is met het landschap waarvoor zij gebouwd is om te dienen.
Het gebouw is neoromaans met koor, schip, een voorhal aan de zuidzijde en een kleine dakruiter met spits boven het westelijke uiteinde. Het gaat niet om een grote parochiekerk, maar om een bijkerk, en juist die schaal maakt deel uit van het karakter.
Als de kerkruimte open is, is het altaarstuk de moeite waard om op te letten: Joakim Skovgaards “De goede herder” zit in een vergulde art-nouveaukader van August Johnsen. Het oorspronkelijke kruisbeeld hangt tegenwoordig aan de noordwand van het schip.
De kerk is normaal gesproken van buiten te bezichtigen. Is er personeel op het kerkhof aanwezig, dan kunt u vragen of zij willen openmaken; dat doen zij meestal graag. Op het kerkhof staan ook losse stoelen die in de zon mogen worden gezet.
Het nieuwe koordkleed in Bejsnap Kerk is niet alleen besteld. Het werd geborduurd door vrijwilligers uit Ølgod en Bejsnap, nadat het project in 2024 van start ging.
Het ontwerp is van Astrid Krogh, bekend om textiel- en lichtkunst, en de patronen werden uitgewerkt door de Vereniging voor Kerkelijke Kunst. De garenkleuren werden afgestemd tussen de kunstenaar en de vereniging, zodat het kleed samenkomt met licht, stof en kerkelijke symboliek in de kleine kerkruimte.
