Bundsbæk Mølle is niet alleen een oud gebouw met een molenrad aan de zijkant. Op openingsdagen met vrijwillige molenaars kan de waterkracht nog steeds de raderen en maalstenen in beweging zetten, zodat graan tot meel wordt gemalen, terwijl de molenaars uitleggen wat er gebeurt in het krakende houtwerk.
Binnen in de molenkamers wordt het verhaal huiselijker. Hier gaat het niet om grote veldslagen of chique salons, maar om het dagelijks leven van de molenaar en zijn gezin: ruimten, gereedschap en sporen van een arbeidzame bestaan, waarbij het waterpeil buiten directe invloed had op de dag binnen.
Buiten verandert de plek van karakter. Bundsbæk Mølle ligt dicht bij het beschermde Bjørnemose, waar het natuurpark de molen verbindt met weiland, moeras en cultuurhistorische sporen. Een pad voert door het moeras naar Rakkerhuset, en het gebied bevat ook een natuurspeelplaats, tentoonstellingen, een smederij en een bakkerij met steenoven.
Het landschap rond de molen is geen opgesmukte natuur naast het museum; het maakt deel uit van het verhaal. Hier komen molenvijver, moeras, oude wegtracés en verhalen samen over mensen die leefden aan de rand van de gewone samenleving. Zelfs een korte wandeling kan daardoor voelen als een kleine overgang van het mechaniek van de molen naar de stillere geschiedenis van het moeras.
Bjørnemosen is het natte tegenwicht van het houtwerk en de maalstenen van de molen: een beschermd grasland- en moerasgebied, waar een hoge grondwaterstand en een schrale, zure bodem ruimte bieden aan een uitzonderlijk gevarieerde plantengroei.
Het moeras staat bekend om orchideeën, waaronder de grote muggenorchis, de vleeskleurige orchis en de gevlekte orchis. Ze worden jaarlijks geteld tussen mei en juli, en alle orchideeën zijn beschermd. Vanaf Bundsbæk Mølle leidt een met dwarsliggers belegd natuurpad door het gebied; men dient de gemarkeerde paden te volgen.
In de Bjørnemosen ligt het Rakkershuis, ook wel het Bjørnemosehuis genoemd, dat waarschijnlijk stamt uit het begin van de 19e eeuw. Het oude pad vanaf Bundsbæk Mølle voert door het moeras hierheen, maar het spoor kan een smal voetpad zijn, en het seizoen en de begroeiing kunnen de tocht min of meer gemakkelijk maken.
De laatste bewoners waren Mette Mus en Niels Kvembjerg, bekend als de laatste rakkers van Jutland. Zij leefden van een moestuin, een paar geiten, wat jacht en visserij, daglonerswerk – en in strenge winters van armenzorg en bedelen.