Karens Huis in Østergade

Hier staat geen geel, met riet gedekt huis meer om voor te gaan staan. De plek in Østergade draait juist om de afwezigheid: een klein thuis en werkplaats, die je je vandaag de dag moet voorstellen, terwijl de huidige school aangeeft waar een deel van het oude Ansager is verdwenen.

Een huis met werkplaats in het achterhuis

Karoline en Niels Johnsen woonden in het huis dat plaatselijk Karens Hus werd genoemd. Niels werkte als zadelmaker en maakte tuig voor de paarden van de boeren, een ambacht dat nauw verbonden was met de tijd waarin het paard nog de dagelijkse trekkracht was.

De bewaard gebleven herinnering beschrijft het huis nuchter en heel fysiek: werkplaats in het achterhuis, voorraadkamer en keuken aan de straatkant, en kleine kamers waar gezin, werk en praktische behoeften dicht op elkaar lagen.

De naam Karen bleef hangen

De naam Karens Hus kwam volgens de herinnering van een vrouw genaamd Karen, die het huis zou hebben gebouwd en naar verluidt zelf de bakstenen overal vandaan had gehaald. Zulke details zijn moeilijk volledig te controleren, maar ze laten zien hoe lokale plaatsnamen het gebouw zelf kunnen overleven.

Een open huis

Het verhaal van het huis is ook een verhaal over Karoline Johnsen, in de herinnering Bedste genoemd. Na Niels’ dood staat zij in de herinnering als een vrouw met een tuin, een thuis en ruimte voor de jeugd, die graag langskwam. Het kleine huis is verdwenen, maar de toon van de herinnering is nog steeds ongewoon levendig.