Op de hoek van Møllegade en Stationsvej moet je je verbeelding gebruiken. Er staat geen fabriekspand meer, maar de plek markeert de grote meubelfabriek die Jens Peder Jensen hier aan Stationsvej 12 runde. Het is een van die plekken waar het arbeidsleven van Ansager afleesbaar wordt door wat ontbreekt.
De fabriek groeide uit een timmerwerkplaats en werd echte serieproductie. Hier werden bureaus, eetkamermeubels, eiken eetkamers en witte slaapkamers gemaakt, niet alleen voor lokale klanten, maar voor afzet verder het land in. De ligging dicht bij het station maakte de hoek praktisch: de meubels konden verder per spoor, terwijl grondstoffen en goederen hun weg naar de stad vonden.
De brand was een harde breuk in de bedrijfsgeschiedenis van de stad. De fabriek keerde niet terug naar Ansager, en veel voormalige werknemers moesten nieuwe wegen zoeken. Verschillende timmergezellen begonnen als zelfstandigen in de stad, zodat het ambacht voortleefde in kleinere werkplaatsen, ook al was de grote werkplek verdwenen.
De plek is vanaf weg en stoep te zien, en volgens lokale informatie is er een veilige plek om bij de hoek te staan. De echte ervaring ligt in het contrast tussen een gewoon straatkruispunt en de industrie die hier ooit aanwezig was.
De foto toont het personeel van Ansager Meubelfabrik aan Stationsvej 12, geregistreerd voor de periode 1930-1938. Hier staan timmerlieden, voorman Marius Madsen, fabriekseigenaar Jens Peder Jensen en zijn echtgenote Signe Cecilie Jensen samen voor een werkplek die binnenkort zou verdwijnen.
De fabriek brandde op 17 januari 1939 tot de grond toe af en werd in Ansager niet heropgebouwd. Enkele van de gezellen begonnen na de brand als zelfstandige timmerlieden in de stad – een stil naspel verborgen in een groepsfoto.
Op de ochtend van 17 januari 1939 begon de brand bij de centrale verwarming na het stoken met houtkrullen. Fabrikant J. P. Jensen probeerde het vuur zelf te doven, maar de rook dwong hem naar buiten, en kort daarna was de brand niet meer onder controle.
Brandweerlieden uit Varde en Falck uit meerdere steden spoten water uit zowel brandkranen als een beek op ongeveer 200 meter afstand. De fabriek brandde tot de grond toe af, ongeveer 30 mensen verloren hun baan, en de schade werd geschat op 150.000 kr.
