70 mAnsager Kroniek
De kroniek verbindt plein, kerk en winkelstraten in één stadswandeling.
Het plein ligt precies daar waar het centrum van Ansager samenkomt: bij de kerk en de straten die mensen door de stad trekken. Het is geen groot plein, maar het heeft zo’n ligging dat het in het dagelijks leven belangrijk wordt. Men loopt erlangs, wacht er, ontmoet elkaar er – en merkt het misschien pas op wanneer men beseft hoeveel stadsleven hier eigenlijk zijn plek heeft gehad.
De naam De Driehoek hangt samen met het lokale begrip van het plein als een driehoekige openbare ruimte. Tegenwoordig is het meer dan een wegrand bij de kerk: de waterkunst geeft de plek een eigentijdse uitstraling, terwijl de oudere sporen rond het plein terugwijzen naar kiosk, snackbar, telefooncel en andere alledaagse functies die het plein ooit nog praktischer maakten.
Ansager Kerk geeft het plein gewicht zonder het helemaal over te nemen. De kerk is middeleeuws en de oudste delen behoren tot de romaanse periode. Rond de begraafplaats zijn oude perceelsgrenzen en stenen muren te vinden, zodat het plein zich bevindt op het snijpunt van het dagelijkse stadsritme en een veel ouder kader. Juist die mengeling maakt de plek lokaal: wat verkeer, wat verblijf, wat herinnering – en een kerk die steeds aan de rand van het gezichtsveld ligt.
De fontein op het plein was niet gemaakt om onopgemerkt te blijven. Het werk van architect Peter Villadsen werd zowel mooi, lelijk, bijzonder als fantastisch genoemd, en hij nam de verdeelde meningen graag in ontvangst bij de onthulling in 2007.
De kinderen maakten er al snel hun eigen plek van: ze klommen erop en spetterden in het water. In 2013 werd een bloemenperk verwijderd om meer ruimte te geven aan het spelen, maar in 2025 maakte de fontein deel uit van de plannen voor een nieuw, groener plein.
De archieffoto toont acht mannen op het plein in Ansager rond 1915. Het zijn geen anonieme figuranten: in het archiefbestand worden onder anderen de vroegere landpostbode Poul Thomsen, Thomas Thomsen, bijgenaamd “kleine Thomas”, en Hans Jensen, bijgenaamd “grote Hans”, genoemd.
Het plein lag bij het kleinere plein waar de hoofdstraten van de stad samenkomen, vlak bij de kerk van Ansager. De foto toont daarom niet alleen een groep mannen, maar een klein centrum waar men kon staan, zitten en het stadsleven in de gaten houden.
Op een ansichtkaartfoto uit 1910 staat de Dalgasstenen op het Torvet in Ansager, met de eerste school van de stad op de achtergrond. Het kleine gedenkteken wijst uit over het plein en naar het grote Jutlandse verhaal over heide, grond en nut.
Enrico Mylius Dalgas was officier, waterbouwkundig ingenieur en de eerste directeur van Det danske Hedeselskab. De woorden “Hvad udad tabes, skal indad vindes” worden vaak met hem verbonden, maar zijn van de dichter H.P. Holst.
Torvet – ook bekend als Trekanten – is al lange tijd de plek van Ansager voor gezamenlijke momenten. Hier kwam de stad samen na de bevrijding in 1945, hier werd Torvedag gehouden, en de Mariefestivalen heeft het plein gebruikt als praktisch knooppunt.
De foto toont de 9e klas van Ansager Skole, die in 2019 hier het einde van het schooljaar markeerde. Een klein plein, maar met een duidelijke functie: als iets gedeeld moet worden, gebeurt het midden in de stad.
