820 mLætbæk Mølle
Blisko stawu młyńskiego i starych budynków; dobre jako spokojne przedłużenie krajobrazu młynów i wody.
Assenbæk Mølle nie jest działającym młynem, ale miejsce nie przypomina też cichego muzealnego obrazka. Teren jest wykorzystywany jako centrum skautowe i obszar rekreacyjny, a przestrzenie na zewnątrz są otwarte dla zwykłych odwiedzających. Tworzy to dość wyjątkowe połączenie: ścieżki prowadzące przez naturę, otwarte pola biwakowe, woda w krajobrazie i ślady dawnego miejsca młyńskiego, które wciąż wyznacza kierunek temu obszarowi.
Na krótki lokalny spacer najciekawsza jest różnorodność. Centrum skautowe leży na obszarze z lasem, wrzosowiskiem, bagnem i jeziorami, a VisitDenmark podkreśla to miejsce jako odpowiednie na spacer. Istnieje oznaczony spacer, ale w materiałach nie podano jego długości ani dokładnej trasy.
Jednym z miejsc wartych uwagi jest przejście przy Kybæk, gdzie krajobraz opada w rynnę wód roztopowych. To właśnie tam Benediktebroen łączy Assenbæk z Letbæk oraz systemami ścieżek obu obszarów.
Assenbæk Mølle zaczęło się jako niewielkie miejsce młyńskie nad wodą, znane z okresu 1537-1562. Później energię wodną wykorzystywano do czegoś więcej niż zboże: między innymi do folowania sukna wełnianego, produkcji skrobi ziemniaczanej i tłuczenia kości. Stary dom młynarski z kołem młyńskim już nie istnieje, więc historia kryje się przede wszystkim w stawach młyńskich, budynkach i w sposobie, w jaki woda nadal kształtuje to miejsce.
Benediktebroen to niewielkie, ale dość ważne przejście w okolicy Assenbæk: tutaj ścieżki przecinają mały ciek wodny i łączą trasę między obszarem Letbæk Mølle a obszarem Assenbæk Mølle.
Nazwa jest lokalnie związana z księżniczką Benedikte i większym obozem harcerskim przy Assenbæk. KFUM-Spejderne zorganizowali tu ogólnokrajowy zlot w 1976 roku pod nazwą Møllelejren, więc most jest zarówno praktycznym skrótem, jak i małym harcerskim śladem w krajobrazie.
Zdjęcie archiwalne przedstawia Assenbækvej 1 około 1895 roku z obecnie rozebranym budynkiem młyna po prawej stronie. Pierwotny młyn spłonął w 1870 roku, a nowe budynki wzniesiono w 1872 roku.
To miejsce nie było dużym młynem rzecznym: Assenbæk to niewielki ciek wodny, a w 1699 roku młyn określano jako skvatmølle z tak małą ilością wody, że po pół dnia mielenia musiał odpoczywać przez cztery dni. Później energię wodną wykorzystywano między innymi do stęporni, mączki kostnej i mąki ziemniaczanej.
Folk Skovlund było corocznym czterodniowym spotkaniem muzyków ludowych i grajków przy Assenbæk Mølle. Pierwszy festiwal odbył się w maju 2002 roku, a w 2013 wydarzenie określano jako 12. edycję festiwalu.
Wyjątkowe było połączenie wolontariackiej wspólnoty, nauki i muzyki grajków. Materiały gminy wspominają też uczestników m.in. ze Szkocji, Irlandii, Norwegii i Niemiec, więc dźwięki przy młynie nie były wyłącznie lokalne.
