13 kmBejsnap Kirke znajduje się na wzniesieniu, w północnej części cmentarza, a zwiedzanie najlepiej chyba zacząć od południa. Otwiera się stąd krajobraz, a niewielki ceglany kościół wyraźnie odcina się na tle otwartej przestrzeni, zamiast kryć się za zabudowaniami.
Cmentarz jest ogrodzony w różny sposób zależnie od strony: od zachodu, północy i wschodu otaczają go żywopłoty bukowe, natomiast po stronie południowej znajduje się mur i rozciąga się widok na okolicę. Dzięki temu łatwo dostrzec, że jest to niewielki kościół, wciąż bezpośrednio związany z krajobrazem, któremu miał służyć.
Świątynia jest neoromańska i składa się z prezbiterium, nawy, kruchty od południa oraz niewielkiej wieżyczki z iglicą nad zachodnim krańcem. Nie jest to duży kościół parafialny, lecz kościół filialny, a jego niewielka skala stanowi część jego charakteru.
Jeśli wnętrze kościoła jest otwarte, warto zwrócić uwagę na dekorację ołtarza: „Dobry Pasterz” Joakima Skovgaarda znajduje się w złoconej oprawie w stylu skønvirke, wykonanej przez Augusta Johnsena. Oryginalny krucyfiks wisi obecnie na północnej ścianie nawy.
Kościół można zazwyczaj oglądać z zewnątrz. Jeśli na cmentarzu jest personel, można poprosić o otwarcie kościoła; zazwyczaj chętnie to zrobią. Na cmentarzu znajdują się również przenośne krzesła, które można wystawić na słońce.
Nowy dywan ołtarzowy w kościele Bejsnap nie został po prostu zamówiony i sprowadzony. Został wyhaftowany przez wolontariuszki z Ølgod i Bejsnap, po tym jak projekt ruszył w 2024 roku.
Projekt jest autorstwa Astrid Krogh, znanej z tekstylnej i świetlnej sztuki, a wzory opracowało Selskabet for Kirkelig Kunst. Kolory przędzy zostały dobrane wspólnie przez artystkę i stowarzyszenie, tak aby dywan współgrał ze światłem, tkaniną i kościelną symboliką w niewielkiej przestrzeni kościoła.
