Kościół Billum

Kościół, przy którym jest czego wypatrywać

Kościół Billum nie robi wielkiego wrażenia z oddali, ale daje kilka konkretnych śladów, na które warto zwrócić uwagę. Na zewnątrz cmentarz kościelny leży za porośniętymi trawą wałami ziemnymi, a legenda mówi, że olbrzym kiedyś uderzył w wał kamieniem, próbując trafić w kościół. Kamień z odciskiem pięciu olbrzymich palców nadal można zobaczyć w wale, choć dokładne położenie nie zostało podane.

Tuf i półkoliste pola

Kościół należy do tufowych kościołów regionu Ribe. Tuf to stwardniały popiół wulkaniczny, sprowadzany z obszaru Renu, a w Billum materiał ten wykorzystano między innymi wraz z kamieniem polnym i cegłą. Zwróć uwagę przede wszystkim na apsydę: fasada jest tu podzielona na pięć półkolistych blend z półkolumnami, co sprawia, że wschodni kraniec wydaje się bardziej wyrafinowany, niż sugeruje to skromna bryła kościoła.

Wewnątrz starej przestrzeni kościelnej

Jeśli wnętrze kościoła jest otwarte, można odczytać kilka warstw historii. Na ścianie tęczowej odsłonięto fryz heraldyczny, a w sklepieniu zakrystii i przy łuku tęczowym zachowały się resztki późnogotyckiej dekoracji. Wyposażenie sięga też daleko w przeszłość, obejmując między innymi granitową chrzcielnicę, mensę ołtarzową i zachowane figury świętych z późnogotyckiego ołtarza głównego. Ambona i ołtarz są dziełem vardyjskiego rzeźbiarza Jensa Olufsena, więc również XVII wiek wyraźnie odcisnął swoje piętno na wnętrzu.