10 kmSkallingen
Dziki krajobraz nadmorski blisko Fanø z fokami, plażą i spokojnymi spacerami.
Fanø to nie wyspa, na której plaża leży jako wąski pas przy samym brzegu. Po zachodniej stronie piasek rozciąga się na wielką skalę, a wiatr pomaga kształtować krajobraz z dnia na dzień. Zwykły spacer po plaży może tu szybko zmienić charakter: od kąpieli i słońca po zbieranie bursztynu, surferów na wietrze albo pojazdy plażowe dalej na ubitym piasku.
Wyspa leży w Parku Narodowym Morza Wattowego, a natura wyraźnie zmienia się na krótkich odcinkach. Są tu otwarte wydmy, wrzosowiska wydmowe, plantacja, bagna i obszary wattowe, więc wycieczka rowerem lub pieszo może tego samego dnia prowadzić od słonego powietrza znad plaży do osłony i sosen. Na południu, przy Hønen, można mieć szczęście zobaczyć foki i duże stada ptaków w czasie migracji.
Nordby i Sønderho nadają Fanø inny rytm niż plaża. Te dwie dobrze zachowane miejscowości kapitańskie przypominają o morskim tle wyspy, gdzie żegluga odcisnęła swoje piętno na domach, ulicach i lokalnych opowieściach. Dzięki temu Fanø to coś więcej niż wyspa plażowa: leży w Morzu Wattowym, ale wciąż nosi ślady ludzi, którzy żyli z morzem jako miejscem pracy.
Fanø Vesterhavsbad rozwinęło się na początku lat 90. XIX wieku, gdy plaża stała się scenerią dla hoteli, willi i obiektów dla gości kąpielowych. W 1895 roku miejsce to opisywano jako młode, ale już z czterema hotelami i pięcioma-sześcioma willami.
Jednym z charakterystycznych hoteli był Hotel Kongen af Danmark, wzniesiony w 1893 roku. Został odrestaurowany po dwóch pożarach w 1929 roku, lecz po wielu latach ze zmiennym szczęściem i postępującą ruiną ostatecznie został rozebrany w 1989 roku.
Kościół w Nordby nie przypomina do końca formy kościoła, jakiej wielu się spodziewa. Duży klasycystyczny budynek z 1786 roku urządzono jako salę kaznodziejską bez tradycyjnego podziału na nawę i chór, a ołtarz stoi przy południowej ścianie dłuższego boku.
Kilka elementów pochodziło z rozebranego kościoła w Rindby, między innymi chrzcielnica z mosiądzu. Jest późnośredniowieczna i ma łaciński napis, który jest jednocześnie lustrzanie odwrócony i obrócony do góry nogami. Kościół mieści także wyrazistą kolekcję modeli statków kościelnych.
