3.3 kmPlantacja Gminna Ansager
Leśna wycieczka blisko miasta z pagórkami, ścieżkami i historią plantacji, uzupełniająca otwarty, piaszczysty krajobraz wrzosowiska.
Haltrup Hede na pierwszy rzut oka wydaje się prostym, otwartym fragmentem przyrody, ale pod wrzosem kryje się piasek w małych pagórkach. Ścieżka prowadzi przez teren falujący i zmieniający się między niskimi roślinami, otwartymi przestrzeniami oraz rozproszonymi sosnami, jałowcami i drzewami liściastymi.
To przede wszystkim miejsce na spokojny spacer: światło nad karłowatymi krzewami, bażyną i borówką brusznicą w runie leśnym oraz wrzos, który nadaje wrzosowisku najwięcej koloru w sierpniu. Dla fotografów nie są to same wielkie widoki, lecz niskie linie, piasek i otwarte niebo tworzą tu najciekawszy motyw.
Haltrup Hede nie jest typem przyrody, który poradzi sobie sam bez ingerencji. Jeśli sosny i zarośla zostaną pozostawione bez kontroli, otwarty charakter wrzosowiska zniknie. Dlatego usuwa się samosiewy, a części wrzosowiska obejmuje się ochroną przyrodniczą, między innymi poprzez wypas i wypalanie.
To wyjaśnia nieco szczególne wrażenie zarówno dzikiego, jak i pielęgnowanego krajobrazu: wrzosowiska, które właśnie trzeba zakłócać, aby nadal wyglądało jak wrzosowisko.
Trasa prowadzi jako krótka pętla z parkingu. Nie jest wyraźnie oznakowana na całej długości, ale ścieżka przedeptana i furtki w ogrodzeniu pomagają utrzymać kierunek. Podłoże jest wąskie i nierówne, więc spacer najlepiej nadaje się dla pieszych, którzy czują się pewnie w naturalnym terenie.
Parking znajduje się przy Sønderbro 39c i można do niego dojechać drogą polną od Sønderbro przy nr. 34. Stoi tu tablica informacyjna, a stąd zaczyna się czerwona trasa o długości 2,1 km przez Haltrup Hede.
Trasa jest krótką pętlą i zwykle można ją pokonać w około 45 minut. Nie jest wyraźnie oznakowana na całej długości; należy kierować się ścieżką wydeptaną w trawie i furtkami w ogrodzeniu. Ścieżka przez wrzosowisko jest wąska i nierówna, a psy trzeba prowadzić na smyczy.
Kamień pamiątkowy na Haltrup Hede stoi jako nieco ironiczny ślad w krajobrazie: został wzniesiony ku pamięci małżeństwa, które oczyściło wrzosowisko i posadziło drzewa.
Dziś opieka nad przyrodą działa w przeciwnym kierunku. Usuwa się sosnę górską i samosiewy, aby otwarty wrzosowiskowy krajobraz z wrzosem, golterią, borówką brusznicą i jałowcem mógł znów zająć swoje miejsce. Kamień pokazuje przemiany krajobrazu: wrzosowisko, las – i wrzosowisko powracające.
Na jednym z wyższych punktów Haltrup Hede stoi stół z ławkami jako prosty przystanek na czerwonym szlaku pieszym. Stąd teren otwiera się na wschód, ponad karłowate krzewy i płaskie obszary wrzosowiska, aż po niżej położony, bardziej bagienny krajobraz.
Widok wiąże się także z pielęgnacją wrzosowiska, dzięki której wartości przyrodnicze pozostają otwarte i przeciwdziała się zarastaniu. Nie jest to duża atrakcja turystyczna, lecz lokalne miejsce odpoczynku z piaskiem, niską roślinnością i wystarczającą przestrzenią, by krajobraz mógł odetchnąć.