790 mLoddenhøjene leżą na Ansager Vestermark jako trzy formy terenowe, które wciąż można rozpoznać: dwa okrągłe kurhany i jeden wydłużony. Nie są to gładkie muzealne pomniki, lecz porośnięte trawą i krzewami wzniesienia, gdzie zarośla i dęby stanowią część ich charakteru.
Ze ścieżki i polnej drogi można uzyskać trzeźwy, ale wyrazisty obraz prehistorycznych miejsc pochówku jako obiektów umieszczonych w widocznym miejscu krajobrazu. Z oddali kurhany nie wydają się duże, ale zmieniają rytm pola i sprawiają, że miejsce to jest czymś więcej niż przypadkowym fragmentem gruntu ornego.
Langloddenhøj jest najbardziej charakterystycznym z trzech kurhanów, ponieważ jego forma różni się od znajdujących się obok kurhanów okrągłych. Nazwa „lodden” również dobrze pasuje do tego miejsca: wskazuje na coś porośniętego lub zarośniętego krzewami, a kurhany nadal mają nieco nieuporządkowany, „włochaty” wygląd.
Lokalnie opowiadano o krasnoludzkich trollach lub skrzatach przy kurhanach, o hałasach dobiegających spod ziemi i o ukrytym skarbie, do którego nikt nie odważył się zbliżyć. Takie opowieści nie odbierają kurhanom historycznego znaczenia; pokazują, jak dawne miejsca pochówku były postrzegane w lokalnych społecznościach jako niespokojne i zagadkowe.
Store Loddenhøj to chroniony kurhan kolisty z czasów prehistorycznych, wysoki na 3 metry i mierzący około 18 x 21 metrów. Leży na terenach uprawnych, porośnięty trawą, z pozostałościami zarośli dębowych.
Najbardziej rzucają się w oczy nie idealny kopiec, lecz uszkodzenia: kurhan został mocno rozkopany ze wszystkich stron, a na jego szczycie znajduje się zagłębienie o wymiarach około 3 x 6 metrów i głębokości około 1 metra. Już w 1893 roku opisano go jako zniszczony kurhan kolisty.
Przy Loddenhøjene pradzieje i ludowa wiara są ze sobą mocno splecione. Lokalna tradycja opowiada o troldach-karłach, nie większych niż mali chłopcy, które widywano kilkakrotnie przy kurhanach, oraz o hałasie dochodzącym spod ziemi.
Wierzono również, że w kurhanach ukryty jest skarb, lecz strach przed troldami trzymał ludzi z daleka. Kurhany są chronionymi zabytkami pradziejowymi i najlepiej widać je ze ścieżki oraz drogi polnej; od parkingu przy Skovlund-Ansager Hallen jest około 100 metrów.
Langloddenhøj jest tym krzywym wśród Loddenhøjene: nie okrągły, lecz 60 metrów długi i 32 metry szeroki. Chroniony kurhan długi datuje się szeroko na starożytność, bez bliższego określenia okresu.
Wzgórze nosi wyraźne ślady późniejszego użytkowania i ingerencji: zarośnięta rozpadlina po zachodniej stronie, stare kopce ziemniaczane na południu i kilka otworów na szczycie. Najlepiej widać je ze ścieżki i drogi polnej; przy wzgórzu nie ma tablicy informacyjnej.
Lille Loddenhøj jest najmniejszym z trzech chronionych kurhanów z dawnych czasów należących do Loddenhøj, ale nadal robi wrażenie: ma 3,6 metra wysokości i 35 metrów średnicy. Leży na skraju pól uprawnych, porośnięty trawą i krzewami.
Szczególne jest uszkodzenie w kurhanie. Od wschodu prowadzi w jego konstrukcję zarośnięty wyrwisty przekop, szeroki na do 10 metrów i mający około 1,5 metra głębokości. Już w 1893 roku kurhan opisywano jako częściowo zniszczony.
